W sobotę 26 czerwca o godzinie 9.00 Członkowie Sekcji Historyczno - Eksploracyjnej Ośrodka Kulturalno - Historyczny "BELDONEK" Pałac Wielopolskich w Chrobrzu pojawili się w obecności archeologów w Niegosławicach gm. Złota.

Spotkanie miłośników historii spowodowała sensacyjna informacja przekazana do stowarzyszenia przez jednego z mieszkańców Niegosławic o przypadkowym odkryciu naczynia glinianego (przypuszczalnie urna zawierająca popioły ludzkie z przed 4500 lat) na jego posesji podczas prowadzenia prac gospodarskich.

W spotkaniu mającym na celu udokumentowanie wyjątkowego odkrycia uczestniczyli archeolodzy i przedstawiciele Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków z Kielc.

W odpowiedzi na liczne  zapytania jak się skończyła opisana przeze mnie  historia , poniżej ciąg dalszy zapisków z dziennika. / pierwsza część dostępna pod linkiem http://www.poszukiwania.pl/portal/modules.php?name=News&file=article&sid=523&mode=nested&order=0&thold=0/

maj 2008

Jochan zaprosił nas do siebie, jako powód podał - degustacja nalewek - żadnemu z nas nie przyszło do głowy aby odmówić. Mały i Kris mieli jak zwykle przed kilkudniowym wyjazdem ciche dni ale już dawno do tego przywykli i chyba by się zdziwili gdyby było inaczej.
Na miejscu po staremu ... jedzenie... picie… NIEBO… mmmhhhh był tylko jeden nowy akcent .

Kolejny znajomy, kolejne rewelacyjne wiadomości. "Wlazł sobie koleś z wykrywaczem na pole, po jakimś czasie podchodzi do niego właściciel:
- A do jakiej głębokości może pan szukać?
- Zależy od przedmiotu. Im większa rzecz tym głębiej, ale średnio to do 80 cm, bo to też zależnie od rodzaju metalu w glebie i wielkości tej oto anteny.
- E, to powinno wystarczyć, chodź pan.
Przeszli na skraj pola, zatrzymali się na miedzy.
- Tutaj podobno coś jest zakopane, a jak pan co znajdzie, to dzielimy się po połowie -stwierdził z uśmiechem; chyba sam do końca nie wierzył w zwieńczone sukcesem wykopki, ale.. spróbować zawsze można.
- Nie ma sprawy, w sumie dziś i tak wyszła mi połamana klamra; co prawda carska jeszcze, ale w złym stanie i raczej bez wartości. No i kilka łusek. Każde inne znalezisko będzie z pewnością ciekawsze!

Siedzimy nad filiżankami z kawą i wpatrujemy się w siebie. ciągle nie mogę uwierzyć w to, że dopiąłem swego. Osiem lat szukałem dowodów na to, że stryj Antek nie zrodził się na prześwietlonych kliszach pamięci mojej mamy, ale był naprawdę młodszym bratem jej ojca. Że walczył w legionach, że w wojnie z bolszewikami był ranny, że potem dostał przydział ziemi i wyjechał na Wołyń. I że tam został zamordowany. Żadnych więcej szczegółów na tym zatartym przez czas filmie. Tylko ocalałe w matczynej głowie  stwierdzenie jej ojca, a mojego dziadka, że „Antka to pierwszego zabili”. Wszyscy wiedzieli kto? ­ Ukraińcy. I dlaczego? ­ Bo był Polakiem. Przysłówkowe pytania: jak?, gdzie? kiedy? pchnęły mnie do poszukiwań.