Część podziemna kompleksu wydrążona jest w skale gnejsowej i składa się z czterech równoległych sztolni biegnących w kierunku pd.-zach. oraz systemu wyrobisk chodnikowych i komorowych, łączących się ze sobą i sztolniami pod kątem prostym.
Sztolnie mają długość od 180 do 240 m, szerokość ok. 3 m, wysokość ok. 2,5 m. Oddalone są od siebie od 80 do 160 m, a ich wloty leżą na wysokości 585 - 590 m n.p.m. Początkowe odcinki posiadają obudowę drewnianą.
Kilkadziesiąt metrów od wlotu, w każdej sztolni znajdują się po dwie leżące naprzeciw siebie wartownie. Są one na różnych etapach zaawansowania prac: od wstępnej fazy drążenia wyrobiska (w sztolni nr 1) do obetonowania wyrobiska (w sztolni nr 4).
Wyrobiska chodnikowe mają wymiary poprzeczne zbliżone do wymiarów sztolni. Powiększenie ich do rozmiarów komór dokonywano w taki sposób, że nad ciągiem wyrobisk chodnikowych drążono równolegle drugi i obydwa poszerzano do odpowiednich rozmiarów. Urobek z poziomu wyższego odstawiano na poziom niższy (zasadniczy) przez wydrążone w stropie niewielkie szybiki o średnicy około 1,5 m i głębokości od 3 do 5 m, skąd wywożono go na zewnątrz wagonikami kolejki wąskotorowej. Następnie strop pomiędzy dwoma poziomami wyrobisk zawalano, uzyskując komory o zaplanowanych wymiarach.
W wyrobiskach podziemnych Włodarza znajdują się fragmenty ciągów chodnikowych, biegnących jeden nad drugim wraz z szybikami oraz komory z częściowo zerwanym stropem. Natomiast na przedłużeniu sztolni nr 1 wykonano już całkowicie komorę o długości 50 m, szerokości 8 m i wysokości 10m. Jest ona w stanie surowym i jedynie jej początkowy odcinek posiada obudowę z elementów żelbetowych o łukowym kształcie.
Pomiędzy sztolniami nr 2 i 3, w jednym z bocznych chodników, znajduje się szyb łączący wyrobiska podziemne z powierzchnią. Ma on 4 m średnicy i 40 m głębokości.
Całkowita długość zinwentaryzowanych wyrobisk podziemnych w kompleksie Włodarz wynosi 3000 m, powierzchnia 8700 m2, a objętość 31000 m3.
W naziemnej części kompleksu, obejmującej teren leżący nad podziemiami oraz w niewielkiej od nich odległości, prowadzono wiele prac, w większości ziemnych. Obok wlotów sztolni nr 1 i 4 wykonano wykopy o wymiarach: długość od 70 do 100 m, szerokość od 40 do 50 m, głębokość od kilku do kilkunastu metrów i rozpoczęto w nich betonowanie fundamentów.
Z Jugowic Górnych wybudowano drogę biegnącą zboczem Włodarza i Moszny, łączącej Włodarz z innymi kompleksami. Poniżej torowiska (drogi), a powyżej wlotów sztolni nr 1 i 2 rozpoczęto budowę żelbetowego budynku. Również w kilku innych miejscach przygotowywano wykopy pod fundamenty. Zbudowano zbiornik na wodę wraz z ujęciami wody.
Z bocznicy kolei normalnotorowej w Olszyńcu doprowadzono kolejkę wąskotorową. Biegła ona zakosami na zboczach Jedlińskiej Kopy i Włodarza. Na trasie około 12 km pokonywała prawie 200 m różnicy wysokości. Zaopatrywała w niezbędne materiały cały kompleks Włodarz.
Około 500 m na pn.-zach. od wlotu sztolni nr 1, tuż przy torze kolejki wąskotorowej zlokalizowano ciąg magazynów materiałów budowlanych (piasku, kruszyw, cementu itp), w któych jeszcze obecnie znajdują się m.in. tysiące worków skamieniałego cementu. Obok leżą żelbetowe łukowe stropnice używane do obudowy komór w wyrobiskach podziemnych.
Drugi ciąg magazynów znajduje się na pd.-wsch. od wlotu sztolni nr 4. W pobliżu magazynów usytuowano wysypiska kamienia z podziemi, a przy nich betonowe fundamenty kruszarek i urządzeń rozładunkowych. Na terenie całego kompleksu istniała rozbudowana sieć kolejek wąskotorowych, będących głównym środkiem transportu. |
