Siedzieli w milczeniu, pochyleni nad stołem. Muchy bzyczały natrętnie latając nad blatem, zwabione fermentem piwa. Gdzieś z od torów dał się słyszeć gwizd lokomotywy a kiedy ucichł stukot przejeżdżających wagonów, znów zapanowała cisza mącona tylko muzyką natrętnych owadów, graną w takt rytmicznie tykającego zegara. Siedzieli tak w milczeniu już od kwadransa. Wszystko, co chcieli sobie powiedzieć, powiedzieli już dawno.

Wszystko wskazywało na to, że tego co nie powiedzieli, nie wypłynie już nigdy w trakcie przyjacielskich spotkań. Dziwne to było milczenie, bowiem zawsze ich spotkania obfitowały w tematy do rozmów. Hüger, jako rzeźnik obracał się stale między ludźmi, a tam gdzie są ludzie, rodzą się historie, plotki i dykteryjki, które chętnie przy piwie z Paulem roztrząsali. Palmowski, gospodarujący na plonach, żył na co dzień z dala od wiejskiego, powszedniego harmidru. Dlatego też wizyty Hansa, zawsze były dla niego okazją na bliższe poznanie znajomych i nieznajomych, ich radości i smutków. Hans był dla Paula nie tylko przyjacielem, był oknem na ten mały wiejski świat, jaki za rzeką coraz intensywniej pulsował po wojennej zawierusze.

Nie jest to opowiadanie tylko fragment dziennika, który prowadzę od kilku lat. Opisane zdarzenie miało miejsce w marcu 2007 roku na Dolnym Śląsku. Na prośbę mieszkańców osady, w której „rozgrywa się akcja” nie podaje jej nazwy, a także pomijam wszelkie informacje, które pomogłyby w identyfikacji. Na potrzeby tej relacji będę nazywał ją X.

Skąd wziąłem ten pamiętnik? Znalazłem go w starej szafie, którą okazyjnie kupiłem od jednego z pijaczków z Bliżyna. Była zaniedbana, brudna i rozchybotana. Powyciągałem szkło z drzwi, sprawdziłem nogi, w środku pod spodnią deską dębową znalazłem kilka fotografii, brulion i listy miłosne pisane pięknym językiem i pismem. Fotografie przedstawiały ludzi nieznanych, listy były piękne, ale najciekawszy był brulion. Było w nim wiele zapisków z różnych okresów, np. ktoś prowadził tam buchalterię jakiejś wytwórni zabawek w okresie międzywojennym, na innych stronach były przepisy kulinarne z początku XX wieku, był także rodzaj pamiętnika patriotycznego, dotyczący miejscowości Bliżyn i Powstania Styczniowego.
Poniżej chciałbym przedstawić, chociaż jeden z ciekawych zapisków nieznanego pamiętnikarza. Pisownię pozostawiam oryginalną.